Schatje?
- Ik schrok. - Sorry.
Dat was niet m'n bedoeling.
Was je buiten?
- Had me wakker gemaakt. - Ik wilde alleen zijn.
Ik wilde m'n hoofd leegmaken en inspiratie opdoen.
En is dat gelukt?
Nee.
Het komt wel. Maak je maar geen zorgen.
Het komt vanzelf.
- Ik stink. - Dat vind ik wel lekker.
Ik ga douchen.
- Zal ik deze meenemen? - Hoeft niet.
Perfect.
Je had niet zoveel moeite hoeven doen.
Ik doe het graag. Je werkt zo hard.
Ja, nou.
Wacht hier.
Kom binnen.
Hij werkt sinds kort bij het ziekenhuis en dacht dat wij...
- Wat doe je precies? - Ik ben orthopedisch chirurg.
- Maar ik doe voornamelijk onderzoek. - Onderzoek?
- Ja, het is een beetje saai. - Helemaal niet.
- Ga even zitten. Wil je wat drinken? - Nee, dank je.
Thee misschien?
- Wil je thee? - Nee, hoor.
- Ik wil jullie niet storen. - We staan erop.
Je bent dokter. Straks val ik een keer van de trap.
Hopelijk niet.
- Ik zet wel even. - Dank je.
Let niet op de troep. We hebben verbouwd.
Het is een mooi huis.
M'n vrouw is dol op bezoek.
Ik dacht dat ze je dochter was.
- Ga zitten. - Dank je.
Gaat het wel?
Prima.
Ik had ooit een operazangeres als patiënt.
Haar dijbenen stonden naar binnen en ze kon haar benen nauwelijks spreiden.
Echt?
- Dank je. - Jullie hebben al.
- Waar komt dat vandaan? - Ik heb altijd wat bij me.
- Ik heb nog nooit zoiets geproefd. - Het is moeilijk te krijgen.
- Wil je ook? - Ze is niet zo'n drinker.
- Ik drink soms wel. - Ik kan wat in je thee doen.
Ik hou het bij thee, dank je.
Er wordt een artikel van hem gepubliceerd.
- Het is voorlopig nog niet klaar. - Hij gaat het hier afmaken.
- Hoe kom je bij ons terecht? - Ze zeiden dat ik hier kon logeren.
Hij dacht dat we een bed and breakfast waren.
We zeggen altijd dat het te groot is voor ons tweeën.
- Ik moet gaan, ik moet nog een... - Geen sprake van. Blijf hier slapen.
- Dat kan niet. - We hebben graag gezelschap, toch?
Ja, natuurlijk.
- Zeker weten? - Absoluut.
Dan pak ik de rest van m'n spullen. Dat is heel aardig van jullie.
Het staat nog op...
- Gaat het? - Ja, hoor.
- Zeker weten? - Ja, ik verslikte me.
- We kennen hem niet. - Hij is dokter.
Laten we een vreemde in ons huis slapen?
Wil je dat ik hem wegstuur?
- Is dat alles? - Ja.
We roken hier niet.
Verstandig.
Hierbinnen, bedoel ik.
- Ik pak beddengoed. - Ik laat je je kamer zien.
- Let dus niet op de troep. - Ik ben jullie erg dankbaar.
Dit vind ik zo goed.
- Waarom heb je zo veel exemplaren? - Ik heb het geschreven.
Lieve help. Ben jij dat?
Ik ben een grote fan.
- Heb je het gelezen? - Meerdere keren.
Het heeft m'n leven veranderd.
- Sorry, dat hoor je vast wel vaker. - Niet echt.
En dat...
Wat is dat?
Voorzichtig.
Het is heel breekbaar.
- Ik heb het cadeau gekregen. - Wat een bijzonder cadeau.
Van jou?
Ik ben ooit alles kwijtgeraakt door een brand.
Een onvoorstelbare ervaring.
Alles weg: herinneringen, werk, tandenborstel.
Ik dacht dat ik nooit meer iets zou
kunnen maken, tot ik dit vond in de as.
- Bijzonder, hè? - Mag ik...
Het gaf me de kracht om opnieuw te beginnen.
En toen kwam ik haar tegen. Jou.
Door haar leeft 't huis weer. Zij heeft 't opgeknapt.
Helemaal alleen?
Je bent dus niet alleen knap.
Ik kwam even zeggen dat ik zo naar bed ga.
Sorry, ik wilde niet...
- Wil je wat water? - Gaat het wel?
Ik kom er zo aan.
Wil je echt niet een beetje water? Kijk eens.
Ga zitten.
- Gaat het wel? - Hij heeft te veel gedronken.
Gun hem wat privacy.
Gooi het er maar uit.
Goeiemorgen.
Dat ruikt lekker.
- Waar bleef je gisteravond? - Ik was te opgewonden om te slapen.
- Waarover? - Hij is zo'n interessante man.
Het is fijn om met iemand te praten die m'n werk waardeert.
Ik vind je werk geweldig.
Natuurlijk. Dat weet ik toch.
- Is hij beter? - Sorry?
Voelt hij zich beter?
- Gaat het wel goed met hem? - Prima.
Sorry, ik heb een vuurtje nodig.
Ik ga wel naar buiten, hoor.
Goeiemorgen.
- Hoe voel je je? - Fantastisch.
- Ben je weer helemaal beter? - Beter?
Goeiemorgen.
- Hoe heb je geslapen? - Als een roos.
Ik had levendige dromen. Vast door de buitenlucht.
Ik begrijp het niet.
- Wie is dat? - Ik ga wel.
Ik ga wel.
- Bezoek? - We krijgen nooit bezoek.
- Daar zou ik gek van worden. - Vertel mij wat.
- Kan ik je helpen? - Je bent er.
M'n wederhelft.
- Doe dat ding weg. - Ik inhaleer niet.
Leuk je te ontmoeten.
- Vind ik ook. - Kom verder.
- Ik wist niet dat je getrouwd was. - O nee?
Het ontbijt.
Ik pak haar koffer wel.
Het brandt aan.
Niet doen.
Sorry. Ik ruim het wel op.
Ik doe de ramen open.
Laat eens zien.
- Gaat het? - Ik geloof het.
- Het gaat wel. Er moet ijs op. - IJs.
- Wat dom van me. - Het valt wel mee.
- Het spijt me heel erg. - Het geeft niet.
- Leuk om je te ontmoeten. - Ja, jou ook.
Ik had de hoop al opgegeven. Ik was het gewend om alleen te zijn.
Dank je.
Maar de vonk sprong over tussen ons.
Ik zag haar en wist meteen dat ik m'n leven met haar wilde delen.
- Liefde op het eerste gezicht. - Voor mij ook.
Hoe kon ik nou niet op je vallen?
Jij gelooft me wel, toch?
Kom toch zitten.
- Hebben jullie nooit getwijfeld? - Nee.
- O, kom op. - Wat?
- Heb je nooit getwijfeld? - Nooit.
Jullie snappen wel hoe dat is, toch?
Dat moet wel.
Jullie zijn zo verschillend. Dat trok jullie vast aan in elkaar.
Wat ben je toch mooi. Kom eens hier.
Maar de kinderen hebben alles verpest.
- Hebben jullie kinderen? - Twee zoons.
- Dit is de oudste. - Laat eens zien.
- En dit is haar favoriet. - Hou toch op.
Wat een mooie ogen.
- En jullie? Hebben jullie kinderen? - Nog niet.
Maar we willen ze wel.
Waar wachten jullie op? Ik zou meteen aan de slag gaan.
Ik wil eerst het huis afmaken en hij werkt aan iets nieuws.
Schrijf je weer?
- Dat is geweldig. - Eindelijk.
We houden je op. Dat is wel het laatste...
Nee, hoor. Blijf zo lang als jullie willen.
- Dat is erg aardig. - We willen jullie niet tot last zijn.
Is er een telefoon? Ik heb geen bereik.
Je hoeft hem niet elke dag te bellen.
- In de keuken. Ik loop wel mee. - Dat hoeft niet.
Maak je nou niet zo druk.
Ik wil even laten weten dat alles goed is.
Wat is er?
Waarom doe je dat zonder overleg?
- Wat? - Ze hier laten logeren.
Ik dacht dat het geen probleem zou zijn.
- Het is vreemd. - Wat?
Wist jij dat hij een vrouw had?
En je werk dan?
Ik vond het wel fijn om er even niet aan te denken.
Maar nu ik er toch aan denk, kan ik net zo goed wat gaan doen.
Ik moet aan de slag.
Limonade.
Voorzichtig.
Jij lust vast ook wel wat.
Ja, dank je.
- Het is een geheim recept. - Wat, de citroen?
Hoe gaat het met je hand?
- Het prikt nog steeds. - Vervelend.
Je kon er niks aan doen.
Je hebt zeker geen pijnstillers, hè?
Ben je nu eerlijk?
Ik heb echt niks. Sorry.
- Heb je geen dorst? - O, ja.
- Nu snap ik het. Sterk. - Dit is m'n tweede.
Ongelooflijk dat je alles zelf doet.
- Hoezo? - Het is veel werk.
We brengen hier de meeste tijd door. Ik wil er wat moois van maken.
En ik vind het leuk werk.
- Het is prachtig. - Dank je.
- Mag ik een rondleiding? - Tuurlijk.
Bedankt voor jullie gastvrijheid.
Je man is zo genereus.
Graag gedaan.
Waar gaan we beginnen?
Dit was het meeste werk.
De trap en het dakraam waren verwoest.
Veel ervan is nieuw, maar ik...
- Is opnieuw beginnen niet minder werk? - Hoe bedoel je?
Waarom heb je geen nieuw huis gebouwd?
Dit is zijn thuis.
Je houdt echt van hem.
Mag ik je iets vragen?
Waarom wil je geen kinderen?
Pardon?
Ik zag hoe je reageerde.
Ik weet hoe het is. Je denkt dat je nog alle tĳd hebt.
Maar je blijft niet altijd zo jong.
Neem een kind.
Dan heb je samen iets gemaakt.
Dat houdt je bij elkaar. Dit is allemaal maar...
... achtergrond.
O, je wilt ze wel.
Ligt het aan hem?
- Ik ga weer verder. - Maar waarom zei hij dan...
Het spijt me.
Word ik te persoonlijk? Dat heb ik wel vaker.
Elke relatie kent problemen en
met zo'n leeftijdsverschil moet het wel...
Werkt hij daar?
- Dat is privé. - Mag ik niet eventjes kijken?
Daar mag niemand in als hij er niet is.
Je houdt echt van hem. Arm kind.
Waar gaan jullie heen?
- Naar buiten. - Wandelen.
Wandelen?
- Ik, wandelen. - Eventjes.
Rustig aan.
Ik ga rustig van m'n sigaret genieten.
- Willen jullie niet mee? - Wij moeten de was doen.
Jij laat me wel zien waar dat kan, toch?
Het klikt wel tussen die twee, hè?
De mijne is normaal geen buitenmens.
Hier ben je duidelijk nog niet aan toegekomen.
Wat is dit zwaar.
- Wat een boel gereedschap. - Ik pak hem wel.
- Welke is het? - De linker.
Hij zit nog vol.
Wacht. Laat mij maar.
Ik zie al wat het probleem is.
Je moet meer je best doen.
Als ze ouder worden, moet je de spanning erin houden.
Zo oud is hij niet.
Hoe gaat het op dat vlak?
- Daar praat ik liever niet over. - Ik wil alleen maar helpen.
Ik bedoel...
...als hij jou niet continu bespringt, ligt dat aan z'n leeftijd of...
Of wat?
Laat ook maar.
Het gaat me niks aan.
- Het stijgt me naar het hoofd. - Zeg het maar.
Hij houdt duidelijk nog steeds van je.
Ik haal nieuwe.
Hallo?
Ik zei dat je hier niet mocht komen.
- Prachtig. Wat is het? - We moeten hier weg.
- Toe. - Ik kijk alleen maar.
- Je moet hier weg. - Ik snap niet wat het probleem is.
Ze zijn er weer.
- Kom maar. - Lieverd?
- Ik pak wat water voor je. - Gaat het?
Je moet ook niet roken.
Hier.
- Gaat het? - Het begon net.
Kom, je moet een pil.
Alsof ik drie kinderen heb. Je hebt je vast te veel ingespannen.
Dat was heftig.
- Je raadt nooit wat hij net vertelde. - Die gootsteen is nog niet verankerd.
Wacht. Is er iets gebeurd?
Wat is er?
Hij heeft een foto van je in z'n tas.
Heb je hun spullen doorzocht?
Hij is hier niet zomaar.
- Hij is een gestoorde fan. - Dat weet ik.
- Sorry? - Dat heeft hij me net verteld.
Hij is stervende.
Daarom is hij hier. Hij wilde me nog graag ontmoeten.
Waarom heeft hij dat niet gezegd?
- Waarom liegt hij? - Geen idee.
Hij is een trotse man.
Dat bewonder ik wel.
Wat heb je gedaan?
Het spijt me. Ik vertelde haar erover...
- Ik liet hem per ongeluk vallen. - We kopen wel een nieuwe.
Stil.
Sorry dat ik schreeuwde. Laat me maar even.
- Het ging per ongeluk. - Jullie kunnen beter gaan.
- We hebben sorry gezegd. - Laat maar.
- Wat wil je nog meer? - Kom nou maar.
Laat me.
Wat doe je?
- Wat doe je? - Ze komen hier niet meer binnen.
- Maak je niet druk. Ik stuur ze weg. - Waar moeten ze heen?
Is er iets?
- Zijn jullie klaar? - Hoe bedoel je?
We willen dat jullie gaan.
We? Of jij?
- Ik heb m'n best gedaan... - Ik moet naar m'n man toe.
Hallo?
Waar is iedereen?
Wie ben jij?
- Wie ben jij? Wat doe je hier? - Wat doen we hier eigenlijk, hè?
Waar is m'n moeder?
Ze is... Wacht hier.
Ziet er goed uit.
- Heb je je zoon... - Wat doe jij hier?
- Ik kon je niet bereiken. - Wat is er?
Hij heeft het testament gevonden. Hij is woest.
- Sorry, maar jullie moeten... - Pap?
Is hij hier?
Wie is dat?
Meteen naar mammie gehold, hè?
- Je hebt hier niks te zoeken. - Waar is papa?
Wie is zij? Wie ben jij?
- Hij wil je niet zien. - Is hij hier? Pap?
Jongens?
- Wat doen jullie hier? - Wat is dit? Weet je hiervan?
Je had het hem toch verteld?
- Sta je hierachter? - Er is een goede reden voor.
- Ik praat wel met hem. - Nee, ik.
Ik had het je zelf moeten vertellen.
Het spijt me. Ik heb ook aan jou gedacht.
Hou op. Dit is het beste voor iedereen.
Het is een trustfonds. Je moet overleggen voor je iets uitgeeft.
- Moet ik hun toestemming vragen? - Jullie moeten met elkaar omgaan.
- Ze kiest altijd zijn kant. - Ik steun jullie allebei.
Je wilt bepalen wat ik doe. Je staat nooit achter me.
- Doe dit nou niet, pap. Ze haten me. - Nietwaar.
- Je bent m'n zoon. - Behandel me dan zo.
Hun zonen zijn er.
Ze kwamen zomaar binnen.
Jij verkwist alles. En je wordt boos als je je zin niet krijgt.
- We praten buiten wel verder. - Ik wil dit nu bespreken.
- Als je geld nodig hebt, krijg je dat. - Ik hoefje kleingeld niet.
Rustig.
Ben jij die dichter? De geweldige schrijver?
Je weet er niks van. Ze liegen tegen me.
Ik weet van niks, maar je moet kalmeren.
Oké?
Dank je. Ga daar maar zitten.
Laten we dit rustig bespreken.
Papa gaat dood en hij geeft alleen om z'n geld.
- Nee, hou op. - Ophouden, jongens.
Kijk nou wat je doet.
- Hou op. - Jongens, toe nou.
Hou op. Alsjeblieft.
Krijg je nog lucht?
- Kom hier. - Wacht.
Wat mankeert jou?
Nee, niet doen.
Rot op.
Sta op.
Stel je niet aan. Sta op. Kijk me aan.
Ik kan er niks aan doen.
Ze houden niet echt van mij. Ze hielden altijd meer van hem.
Zeg dat je het begrijpt.
Je moet het begrijpen.
- Wat heb je met je broer gedaan? - M'n jongen.
Wat heb je gedaan?
- Het is jouw schuld. - M'n jongen.
Word wakker. Doe iets. Help hem.
Haal handdoeken.
- Rustig maar. - Vader.
Haal de dokter.
Kom snel.
- Wat is er? - Hij bloedt.
- Het is niet goed. - Hij komt niet bij.
Voorzichtig. Laat hem niet vallen.
Ik bel je vanuit het ziekenhuis.
- Blijf bij me. - Hij moet helpen.
- Doe de deuren op slot. - Niet weggaan.
Ben je hier nog alleen?
Je begrijpt het.
Sterkte.
Alarmcentrale. Hoe kan ik u helpen?
- Gaat het? - Hij was hier.
De politie heeft me afgezet. Ze vinden hem wel.
- Heeft hij je iets aangedaan? - Nee.
Ga even zitten.
Ik pak wat water voor je.
Hier.
Rustig maar.
Het is al goed.
Hoe was het in het ziekenhuis?
Ik had de hand van die jongen vast toen hij stierf.
Wat vreselijk.
Gaat het wel?
Ik ben kapot.
Ik wil een warme douche. Ga je mee?
Wat is er?
- Ik kom er zo aan. - Zeker weten?
- Daarheen? - Ja, de keuken is rechtdoor.
- Ze zijn snel terug. - Wat doen ze hier?
Ik heb gezegd dat hun familie en vrienden hier welkom zijn.
Ik ga wel.
- Ik vind het zo erg voor je. - Dank je.
Wees welkom. Doe alsof je thuis bent.
Ik vind het heel erg.
Zullen we proosten?
- Ja. - Zorg dat iedereen wat heeft.
Wil jij iets zeggen? Hij respecteert jou enorm.
- Natuurlijk. - Dank je.
Jongens.
Jullie verdriet is niet te bevatten.
- Ouders hebben het zwaar. - Hier.
Al die zorgen.
Jaar in jaar uit, dag in dag uit, elk uur, elke seconde.
Maar elke seconde is vervuld van liefde.
En nu...
...ineens...
...is er niets meer om van te houden.
Er is alleen een grote stilte en duisternis.
Maar wees niet bang.
Ergens schreeuwt een stem die gehoord wil worden.
Luid en duidelijk.
Luister maar.
Horen jullie dat?
Dat is het geluid van het leven. Van menselijkheid.
Dat is de stem van jullie zoon.
Hij uit zijn liefde voor jullie.
- Dank je. - Graag gedaan.
- Proost. - Prachtig.
Bedankt dat jullie hier zijn. Dat doet ons heel veel.
We hebben ons kind verloren.
Ongelooflijk dat hij hier een paar uur geleden nog stond.
Ik omarmde hem en hij was zo vol leven.
- Waar moet dit heen? - Daar?
Hij zal nooit meer rondlopen.
Ik kan hem nooit meer omarmen en hij zal nooit meer lachen.
Nogmaals bedankt dat jullie er zijn.
Dat doet ons veel. Ik weet niet wat ik verder moet zeggen.
Ik wil onze gastheer bedanken voor zijn gastvrijheid.
Daarom proost ik op je goede hart.
- Dat hoeft niet, schat. - Ik wil het graag.
Ik hield van m'n zoon.
Ik hield van hem.
Ik kan het niet geloven.
Ik zou geen grafrede voor hem moeten houden...
Ik kan het niet.
Kan iemand misschien...
Wil jij iets zeggen?
Voor jullie kind.
Voor beide kinderen. Kom.
Vergeet niet hun zoon die nog ergens rondloopt.
Waar hij ook is...
- Welkom. Kom erbij. - Ik zet dit even in de keuken.
Hopelijk vindt hij genegenheid...
- Ik wacht hier wel. - Ik ben zo terug.
- Hoe gaat het? - Wel redelijk.
Wil je daar niet op zitten? Die gootsteen is nog niet verankerd.
Er ligt hier glas.
Dat was mooi, hè?
Stil maar.
- Kan ik even bellen? - Ja, in de keuken.
Nee, dat is...
Sorry.
Waar was je ineens?
Ik was in de...
- Ik vind het heel erg, nogmaals. - Dat weet ik.
Ik kan me niet voorstellen...
Je kunt het je niet voorstellen als je zelf geen kind hebt.
Je blijft maar geven.
Maar het is nooit genoeg.
- Ik snap het. - Ja?
Kun je op z'n minst iets netters aantrekken?
Hier mag je niet zitten.
Jullie moeten hier weg.
- We zijn zo weg. - Dit is onze kamer.
Goed dan.
Jullie kamer.
We gaan wel ergens anders heen.
- Sorry, hoor. - Ik keek even rond.
Zouden jullie naar beneden kunnen gaan?
- Daarheen? - Ja.
Oké.
Wat is...
Wat doe je?
Ik heb dit gedaan als bijbaantje.
Maar waarom schilder je m'n huis?
Hij is zo aardig. We wilden iets terugdoen.
Hou op. Jullie allebei.
Geen probleem.
Daar ben je. Kom eens.
Maak plaats voor haar. Je moet hun verhalen horen.
- Al die mensen... - Ze moeten stoom afblazen.
Ze schilderen ons huis.
Gaat het?
- Je drinkt te veel. - Ik ruim het wel op.
- Servetjes. - Hier.
- Gaat het? - Niet met de stoel.
Na een paar dagen bij m'n moeder...
- Kom daar alsjeblieft vanaf. - Sorry.
- Wat heeft zij? - Geen idee.
Ik ken jou niet en ik ken deze familie al jaren.
Dit is mijn huis.
Het is prachtig. Zullen we even wandelen?
- Wat? - Wandelen, met mij.
Toe nou.
- Hier is m'n nummer. - Dat hoef ik niet.
Je kent me niet eens.
- Laat me los. - Waarom?
Ik ken je niet.
- Kom daarvan af. - Waarvan af?
- Ik kan heel veel voor je betekenen. - Ik wil niks van je.
- Pittig. - Laat me met rust.
Rot dan ook maar op, arrogant kutwijf.
Er is niks mis met de gootsteen.
Hou daarmee op. Niet doen.
Niet doen.
Ga weg. Jullie allemaal.
- Wat is er gebeurd? - Ze luisteren niet.
Het geeft niet. We maken het wel.
- We worden gestraft. - Niet weggaan.
- We zijn je eeuwig dankbaar. - Waar gaan jullie heen?
Ze zijn weg.
- Kom naar bed. Dat hoeft nu niet. - Wat?
Hun troep opruimen?
We deden iets goeds. Ze hadden een plek nodig vanavond.
En ik dan?
Ik heb het bloed van een dode jongen opgedweild.
- Jij liet me in de steek. - Niet.
Ze hebben een zoon verloren, twee eigenlijk.
Ik hielp ze. Dit ging niet om ons, maar om hen.
Het gaat niet om hen, maar om jou.
Alles draait om jou en je werk.
Denk je dat ditje helpt bij het schrijven? Niks helpt.
Ik heb het hele huis opgeknapt en jij hebt nog geen woord op papier.
Ik weet het. Sorry. Het lukt niet.
Ik kan niet nadenken. Ik wilde het hier wat levendiger maken.
Met nieuwe mensen, nieuwe ideeën.
Denk je dat jij geen lucht krijgt? Ik stik hier.
Je doet maar alsof er niks mis is.
'Het komt allemaal wel goed.'
Het leven loopt niet altijd zoals je wilt.
Je hebt gelijk.
- Het mijne zeker niet. - Sorry?
Je zegt dat je kinderen wilt, maar je wilt niet eens met me neuken.
Ik ben zwanger.
We krijgen een kindje.
Ik meen het.
- Hoe weet je dat nou? - Ik weet het gewoon.
Ik ben zwanger.
Een baby.
- Blij?
Dat is het mooiste geschenk dat er is.
Wat is er?
Pen, pen, pen.
Wat doe je?
Ik schrijf.
- Wat? - Schrijven.
Die mensen gisteravond. Hun verdriet en hun liefde en...
...jij.
Wij.
En nu dat.
Het leven.
Ik weet wat ik wil zeggen. Ik moet alleen de juiste woorden nog vinden.
Geweldig.
Ik wil je niet storen. Ik ga de puinzooi wel opruimen.
Ik hou van je.
Hij bewoog.
Wat is er?
Is dat het?
Het is af.
Mag ik?
Het is prachtig.
Echt?
Waarom huil je?
Het is nogal overweldigend.
Vind je het goed?
Het is perfect.
Maar wat is er dan?
Raak ik je kwijt?
Nooit.
Serieus?
- Serieus. - Wie is dat?
Een moment.
- Ze vonden het geweldig. - Wie?
Ja, ik wacht wel.
Ben je er nog?
- Wie was dat? - M'n uitgever.
- Heeft ze het gelezen? - Natuurlijk. Hoezo?
Daar ben je weer.
De pers? Je weet hoe ik daarover denk.
Liever niet, maar als jij denkt dat het nodig is...
Ik wacht het gewoon rustig af.
Geweldig.
We hebben iets te vieren. In één dag uitverkocht.
Wat ben je toch mooi.
Ga lekker zitten. Ik pak de rest.
Het ziet er heerlijk uit.
- Ik help je wel. - Ga zitten.
- Nee, ik help je. - Neem het brood maar mee.
Oké.
Nee, wacht. Mag ik hem zien?
Ik heb een vraag voor u.
Wat doe je?
- Wie zijn dat? - Geen idee.
Een moment.
- Wat willen ze? - Geen idee. Ze zijn hier voor mij.
- Ik wil alleen met hem op de foto. - Hij komt zo terug.
Hou het eten warm. Ik kom zo.
Jij had een vraag. Zeg het maar.
We zijn allemaal van ver gekomen. Ik heb het gevoel dat...
Ik heb het gevoel dat die woorden voor mij geschreven zijn.
Dat is ook zo.
Liefste, kom hier.
Kom.
- Blijf van me af. - Laat haar maar.
Ze vinden het geweldig. Iedereen haalt er iets anders uit.
- Ze willen je ontmoeten. - Dat wil ik niet. Kom naar binnen.
Ze komen van heel ver.
Kijk naar me.
Ik krijg je kind. Waarom is dat niet genoeg?
Het is wel genoeg.
- Ik ga nergens heen. Ik blijf bij je. - Ik wil alleen met je zijn.
Ik ben bij je.
Een moment.
Kom snel.
Hou vol. Hou het op. We zijn vast bijna bij de wc.
Pardon.
- Weet je waar de wc is? - Jullie moeten weg.
- Waar moet ik dan heen? - Niet hier.
Maar m'n zoon moet...
- Kom maar dan. - Dank je. Ik ruim dat zo wel op.
- Heb jij deze opengedaan? - Kom. Nog even volhouden.
We maken je wel droog.
Als hij klaar is, moet je weer naar buiten.
Wat doe je?
Mag ik misschien een beetje privacy?
- Meneer. - Ik wacht al heel lang.
Hé, op je beurt wachten.
- Hoe komen jullie binnen? - Kun jij een foto van ons maken?
- Ga maar zitten. - Heel mooi.
Niet aanzitten.
- Heel natuurlijk. - Niet duwen.
Jullie moeten allemaal naar buiten.
Meneer.
Ik ga even liggen. Ik voel me niet zo goed.
U kunt hier niet gaan liggen.
- Slaap jij hier? - Dit is mijn huis.
'Mijn huis.' De dichter zegt dat het huis van iedereen is.
Eten en drinken, vrienden.
Volgens mij is het... Ja, hier.
Stop, allemaal.
- Kijk in de kastjes en de koelkast. - Wat doe je?
- Mooi, zeg. - Die is niet voor jou.
- Hij zei dat we moesten delen. - Maar hij is niet voor jou.
Ze hebben honger en dorst. Alsjeblieft.
Pak het fruit en de kaas en de augurken.
- Pas op. - Zet dat daar maar neer.
- Dat ziet er lekker uit. - Ik snij hem wel.
- Ga hier maar zitten. - Geen foto's, alleen handtekeningen.
U schrijft zo mooi.
- Wat is dit? Wat doe je? - Ik doe iets voor ze terug.
Mijn genie.
Kijk nou. De tweede druk is klaar. Had gezegd dat het zo druk was.
- Ken je mijn... - Daar is ze.
Zijn inspiratie.
Ik had m'n twijfels over jullie isolement hier.
Ik dacht dat je nooit meer iets zou schrijven.
Ik weet niet wat je hebt gedaan, maar het was het waard.
Kijk nou, je staat op knappen.
Hoe voel je je? Het is hier warm of ligt dat aan mij?
- Ik heb hem. - Een moment.
Laat eens zien.
Dat is precies wat ik wilde.
- Waar is het origineel? - Bij het bureau.
- Ik heb het. - Pardon.
- Ik heb het. - Geef maar.
- Geef maar hier. - Blijf eraf.
- Afblijven. - Wat is er?
Rustig.
- Ik wil het inlijsten. - Ik doe het wel.
- Wacht, geef terug. - Ik wil iets wat van hem is.
Dit is van mij.
Je wordt bedankt. Nu moet ik iets anders vinden.
Ga weg. Iedereen. Hou op. Dat is niet van jullie.
- Wat kan ik voor u doen? - Help me.
- Wat is er aan de hand? - Ze stelen alles.
- Ik was aan het bellen. - We moeten delen van de dichter.
- Ja, delen. - Dat is niet netjes.
Je hebt zijn teken op je.
Ik ook, alstublieft.
- Dank u. - Hou op.
Blijf van hem af.
Ze verwoesten alles.
Het zijn maar spullen. We kopen wel nieuwe.
Even een paar foto's.
Kijk maar in de lens. Zorg dat hij er goed op staat.
- Niet weggaan. - Eentje nog.
Je kunt een bericht achterlaten op de deur.
Zijn woorden zijn jouw woorden.
Denk om het afstapje.
- Volgende. - Kom maar.
Zijn woorden zijn jouw woorden.
Laat maar iets achter op de muur.
Kom maar naar voren.
Zijn woorden zijn jouw woorden.
Daar ben je.
Waar zat je?
Waarom doe je dat?
Een bewijs dat we hier waren.
Blijf van me af.
Ik vermoord je.
- Pas op. - Aan de kant.
Nee, niet doen.
- Laat me los. - Niet weggaan. Hij houdt van je.
- Waar ga je heen? - Je wilt me hier niet.
- Ik ben bij je. - Ik kan dit niet.
Ik moet je iets vertellen.
Is het de baby?
- Kom. - Doe de achterdeur op slot.
Geef ons wat ruimte.
Hou je vast. Ik ben zo terug.
Aan de kant. Geef ons wat ruimte.
- Politie. - Help me.
- Tegen de muur. - Niet doen. M'n baby.
- Blijf van haar af. - Achteruit.
Die is van mij.
- Help. - Waar ga jij heen? Naar binnen.
- En Engel? - Aangetast.
Kijk bij de goyim.
Uit de weg.
- Ik heb niks gedaan. - Erin.
- Stil. - Mond dicht.
Zijn inspiratie. Waar zat je?
Maak haar af.
Op je knieën.
Nog zes.
Blijf staan.
O, nee. Kom mee.
- Bent u gewond? - De baby...
Hospik.
Hierheen. Snel.
Lieverd. Ik ben het.
- Wat gebeurt er? - Weet ik niet.
- Ik breng je in veiligheid. - Daarheen.
Dat is te gevaarlijk. Kom.
Hierheen.
- De deur. - Nee, deze kant op.
Daar is de dichter. Hij heeft ons niet in de steek gelaten.
We moeten snel zijn.
We hebben geld nodig. We moeten eten.
Aan de kant. Ik kan niet helpen. Sorry.
Ik zal jullie niet vergeten.
Dichter, hierheen.
- Hierboven. - Daarheen.
Zij beschermen ons wel.
Ik heb je.
Pak z'n hand.
Achteruit. Ik kom wel terug.
Hou ze tegen.
Ga maar zitten. Rustig.
- Ik ben arts. - Help haar.
Ik ben zo terug.
Goed zo.
- Niet weggaan. - Blijf van me af.
Kijk me aan. Luister naar wat ik zeg.
De baby is er bijna.
Even nog. Je kunt het. Persen.
Persen.
Je moet persen. Persen.
Persen. Je bent er bijna.
Nog een keer.
Ja, goed zo.
- Ik voel het hoofdje. - Aan de kant. Ik heb haar.
- Ik kan helpen. - M'n kind wordt geboren.
- Ik kan helpen. - Doe de deur dicht.
Doe dicht.
We zijn veilig. Rustig maar. De baby komt.
De baby komt.
Hij is er bijna.
Hij is er. Hij komt.
Het is een jongen.
Hij is er. Het is een jongen.
Wikkel hem hierin.
Wat gebeurt er?
- Waarom zijn ze zo stil? - Weet ik niet.
Niet doen.
Het komt goed.
Doe de deur dicht.
Blokkeer hem.
Het zijn geschenken.
- Hier. - Wat doen ze?
Gewoon...
...wachten.
Waarop?
Weet ik niet.
Zorg dat ze weggaan.
Alsjeblieft.
Stuur ze weg.
- Toe. - Oké.
Nog meer geschenken. Kijk dan.
Voor jou, schone kleren.
Gaan ze weg?
Ze willen hem zien.
Nee.
- Stuur ze weg. - Dat kan ik niet.
Jawel. Ze verafgoden je. Ze luisteren wel naar jou.
- Waarom wil je het niet doen? - Ik wil niet dat ze gaan.
Hij is prachtig.
- Mag ik hem even? - Nee.
Geef hem eens.
Ik wil m'n kind vasthouden.
Ik wil hem vasthouden.
- Ik ben z'n vader. - Ik ben z'n moeder.
- Laat mij... - Nee.
Alsjeblieft.
Stuur ze alsjeblieft weg.
Geef me m'n kind.
Waar is hij?
Wacht. Niet doen. Dat is mijn kind.
Nee, geef hier. Ik ben z'n moeder.
Straks doen jullie hem pijn. Alsjeblieft.
Jullie doen hem nog pijn.
Jullie doen hem pijn.
Waar is hij?
- Waar is m'n kind? - Hij is niet dood.
Ergens schreeuwt een stem die gehoord wil worden.
Luid en duidelijk. Luister maar.
Hoor je dat?
Dat is het geluid van het leven. Van menselijkheid.
Hij uit zijn liefde voor jou.
Laat los.
Jullie hebben hem vermoord.
- Sterf, kutwijf. - Vieze hoer.
- Slet. - Teef.
Vet varken.
Pak aan, sloerie.
Dood dat varken.
Alsjeblieft. Hou op.
Ga weg. Laat haar. Wat doen jullie?
Wat hebben ze met je gedaan?
Wat hebben ze gedaan?
Wat doen jullie?
Ze hebben m'n kind vermoord.
Jij hebt hem vermoord.
Het spijt me zo. Ze wilden hem zien en aanraken en toen...
Het is vreselijk. Het spijt me zo.
Maar zijn dood mag niet voor niets zijn geweest.
Misschien verandert alles hierdoor. En iedereen.
Waar heb je het over?
We moeten een manier vinden om ze te vergeven.
Ze hebben onze zoon afgeslacht.
Ik weet het.
Je bent gestoord.
- Luister nou. - Je bent gestoord.
Luister naar ze. Het spijt ze.
Het spijt ze echt heel erg. Luister nou.
We moeten ze vergeven.
Toe. We moeten wel.
Moordenaars.
Ik wil dat jullie verdomme m'n huis uit gaan.
Niet weggaan. Toe. Ik smeek het je.
Niet weggaan. We knappen het wel weer op.
Laat me niet in de steek.
Ze ging hier naar beneden.
Stop. Wacht.
Niet doen. Alsjeblieft, doe het niet.
Ik hou van je.
Je hebt nooit van me gehouden.
Je hield van hoeveel ik van jou hield.
Ik heb je alles gegeven.
Je gaf er niks om.
Wat ben jij?
Ik?
Ik ben ik.
En jij?
Jij was thuis.
Waar breng je me heen?
Naar het begin.
Is dit het?
Je zult niet lang meer pijn lijden.
Het pijnlijkste is dat ik niet genoeg was.
Het is niet jouw schuld.
Het is nooit genoeg.
Dan zou ik niks kunnen maken.
En dat moet wel. Dat is wat ik doe.
Dat is wat ik ben.
En nu moet ik alles weer opnieuw maken.
Laat me gaan.
Ik heb nog één ding van je nodig.
Ik kan je niks meer geven.
Je liefde.
Die zit er nog, toch?
Toe maar.
Pak het maar.
Schatje?
Dutch